Günce

Hasan Âli Yücel’in 1953 yılında Anıtkabir’de yazdığı yazı:

Atatürk!

Sen, bizim için sonu olmayan bir kudretin kaynağısın. Türk seni düşündükçe,  senin düşündüğün gibi düşündükçe, senin gibi diri kalacaktır. Nen öldü? Türk milletinin yapıcı istidadına imanın mı? Türk milletinin medeniyet aşkına dayanan kıvançlı ümitlerin mi? Bu gün otuz yılına basmış,  genç,  dinç Türk Cumhuriyetinin dokunulmazlığına güvenin mi? Türk çocuklarının emanetinde duran milli istiklâle bütün varlığını bağlayıp bağışlayışın mı? Bunların hepsi sağ; hepsi canlı. O halde ölen nendir? Hakikat şudur ki ne sen öldün; ne senin insanlığın öldü. Yaşıyorsun, biz de senin hayalinle yaşıyoruz.

Atatürk!

Dalga dalga,  mezarının taşlarını öpmeğe gelen bu imanlı ruhlar ortasında aziz ruhun ölemez. Fâniliğini Hakkın rahmetine teslim ettiğin andan bu yana her gün biraz daha canlanarak Türk milletinin önderliğine devam ediyorsun. Senden sonra doğanlardan hiç kimse bu kudrete eremedi. Türk milletine doğru yolu göstermek, ancak senin inandıklarına inanarak mümkün. Sen, mezarında uyuyan bir ölü olamazsın.  Sen fikirsin, cansın, imansın.  Varlığın, hatta yokluğun bu son durağında rahat olsun!.

Biz, senin başucunda, yaptığın inkılâpların bekçisi olarak duruyoruz. Fakat sen, bizden sonra geleceklerin de her afetten, her felaketten koruyucusu olacaksın. Sen, Türk milletinin nöbetçisisin!

Atatürk!

Ulu Tanrı’nın rahmeti, her zaman senin üstüne olsun. Sana inecek rahmet bizimdir, Türk milletinindir.


—————————————————————————————-